Zalecenia i opinie

Decyzja skierowana do państwa ma zazwyczaj również cechy dyrektywy, ponieważ dotyczy wprawdzie konkretnego przypadku, ale jej wykonanie wymaga najczęściej zmian w prawie wewnętrznym. Osoby fizyczne i prawne mogą zaskarżać decyzje do Trybunału Sprawiedliwości. Decyzje wydawane przez Radę lub Komisję Europejską mogą nakładać na adresata zobowiązania pieniężne, podlegające wykonaniu w drodze sądowego postępowania egzekucyjnego. Nie dotyczy to decyzji skierowanych do państw.

Zalecenie i opinia charakteryzują się tym, że – zgodnie ze swoimi nazwami – nie mają mocy wiążącej. Nie są jednak pozbawione prawnego znaczenia. Dowodem tego jest orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości, który uznał, że sądy krajowe państw członkowskich powinny uwzględniać zalecenia informujące o wykładni prawa europejskiego. Zalecenia i opinie wydawane są gdy zachodzi taka potrzeba, szczególnie przez Komisję Europejską.

Inne akty prawne. Źródła prawa europejskiego nie stanowią zamkniętej listy. Poza wyżej przytoczonymi, w praktyce organów europejskich pojawiają się też inne, niektóre z nich wywierają skutki prawne, mogą więc być zaskarżone do Trybunału itd. Akty tworzące prawo europejskie nie są więc w doktrynie skatalogowane. Do innych niż wymienione można zaliczyć rezolucje, uchwały, memoranda, projekty, komunikaty, decyzje budżetowe i inne. Nazywane są nieoznaczonymi aktami prawnymi lub decyzjami sili generis.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>